వివాహ వేడుకలలో కన్యాదానం చేసే తండ్రి బాధ్యత, కట్నాలు, ఇతర ఆచారాలపై శాస్త్ర, పురాణాల ఆధారంగా ఒక విశ్లేషణ వెలువడింది. దానం నిర్వహించేవారు వేదికను ఏర్పాటు చేయాలని, కన్యాదానం చేసే తండ్రికి ఆ వేదికపై అధికారం ఉంటుందని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయని ఈ విశ్లేషణ పేర్కొంది.
వధువు తండ్రి తన కుమార్తెను దానం చేస్తున్నప్పుడు, వరుని కుటుంబం ఆ ఔదార్యానికి తలవంచాలని, కన్యాదాతపై అధికారం ప్రదర్శించడానికి లేదా అదనపు డిమాండ్లు చేయడానికి వారికి హక్కు లేదని వివరించింది. వరుని తల్లిదండ్రులు తమ కుమారుడిని వంశోద్ధారకుడిగా భావించినా, వంశాన్ని నిలబెట్టే ప్రక్రియలో స్త్రీ పాత్రను గుర్తించాలని సూచించింది.
దానం స్వీకరించేవారు, దాత ఇచ్చిన దానితో సంతృప్తి చెందాలని, కన్యాదాత తన సామర్థ్యం మేరకు కుమార్తెను జాగ్రత్తగా పెంచి, వరుని ఇంటికి పంపిస్తున్నారని, అంతకంటే ఇంకేం కావాలని ప్రశ్నించింది. వధూవరులను 'సీతారాములలా ఉండండి' అని ఆశీర్వదించడం కంటే, సీతారామ కళ్యాణ ఘట్టాన్ని అధ్యయనం చేస్తే, వివాహంలో మగపెళ్లివారి హద్దులు, ప్రవర్తన ఎలా ఉండాలో తెలుస్తుందని పేర్కొంది.
రామాయణంలో జనక మహారాజు, దశరథ మహారాజుతో మాట్లాడిన తీరును ఉదహరిస్తూ, ఇచ్చేవాడుంటేనే పుచ్చుకునేవాడు ఉంటాడని దశరథుడు చెప్పిన మాటలను గుర్తుచేసింది. ఇది దాత పట్ల స్వీకర్త చూపాల్సిన గౌరవాన్ని, మర్యాదను తెలియజేస్తుందని విశ్లేషించింది. వివాహ నిశ్చితార్థంలో తాంబూలాల కార్యక్రమం తర్వాత ఇరువర్గాలు కూర్చుని సీతారామ కళ్యాణ సర్గను చదవడం వంటి ఆచారాలు పెళ్లిళ్లను అందంగా, సంప్రదాయబద్ధంగా జరిపిస్తాయని సూచించింది. ఒక ఇంటి మర్యాద, సంస్కారం పెళ్లి రోజున తెలిసిపోతుందని, కన్యాదాత తనకున్నదానితో వేదికను ఏర్పాటు చేసి కన్యాదానం చేస్తాడని, ఏర్పాట్లపై డిమాండ్లు చేసే అధికారం స్వీకర్తకు లేదని స్పష్టం చేసింది. కట్నాలు, ఎదురు కట్నాలు, ఇతర డిమాండ్లు సనాతన ధర్మానికి విరుద్ధమని పేర్కొంది.
