మృతదేహాన్ని పాడెపై మోయడం వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక, సాంస్కృతిక ప్రాముఖ్యతను గరుడ పురాణం వివరిస్తుంది. ఈ కర్మ కేవలం భౌతిక ప్రక్రియ కాదని, ఆత్మ యొక్క ప్రయాణంలో ఒక కీలక ఘట్టమని పురాణాలు చెబుతున్నాయి.
గరుడ పురాణం ప్రకారం, పాడె మోయడం అనేది మరణించిన వ్యక్తి యొక్క కర్మలను, పాపాలను, తీరని కోరికల భారాన్ని మోయడంతో సమానం. మృతదేహంలోని మృత్యుశక్తి, పాడె మోసేవారి ప్రాణశక్తితో సంపర్కం వల్ల అదృశ్య శక్తి మార్పిడి జరుగుతుందని నమ్మకం.
స్మశానం నుండి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత కనిపించే అలసట, జ్వరం వంటివి మృత్యుశక్తి ప్రభావం వల్లనేనని పురాణాలు వివరిస్తున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో, పాడె మోసేటప్పుడు కొన్ని నిర్దిష్ట నియమాలను పాటించడం తప్పనిసరి.
దిక్కులేని అనాథ శవాన్ని మోసిన వారికి వెయ్యి యాగాల ఫలం దక్కుతుందని గరుడ పురాణం పేర్కొంది. పాడె మోసేటప్పుడు మనస్సును పవిత్రంగా ఉంచుకోవాలని, ప్రాపంచిక ఆలోచనలు, సంభాషణలకు దూరంగా ఉండాలని సూచించారు.
పాడెను మోస్తూ వేసే ప్రతి అడుగుకు అశ్వమేధ యాగం చేసినంత పుణ్యం లభిస్తుందని, ఇది ఒక ప్రాయశ్చిత్తం అని నమ్మకం. బీడీలు, సిగరెట్లు సేవించడం, పాన్ నమలడం వంటివి మహా పాపాలని, యమధర్మరాజు కఠినంగా వ్యవహరిస్తారని హెచ్చరికలున్నాయి.
స్మశానం ద్వారం వద్ద శవం కాళ్ళను ముందు వైపుకు తిప్పడం ఆత్మకు పరలోక మార్గాన్ని సూచిస్తుందని, అనాథ శవానికి భుజం ఇచ్చే వారిపై పరమశివుని కృప ఉంటుందని నమ్మకం. స్మశానం నుండి వచ్చిన తర్వాత సచైల స్నానం, వేపాకు నమలడం వంటి శుద్ధీకరణ కర్మలు చేయాలని సూచించారు. మహిళలు పాడె మోయడంపై కూడా గరుడ పురాణం వివరణలు ఇచ్చింది.











